8 Haziran’a böyle, zaferle uyanmak istiyorduk. Oldu, hatta zafer beklentilerden öteye büyüdü. AKP iktidarının çok sevdiği bir denge vardı. Çözüm süreciyle ilgili bitmez tükenmez görüşmeler; süreci sadece kendi siyasi çıkarları
Diyarbakır’daki provakasyon tarihimizde en çok 1977, 1 Mayıs katliamını anımsatıyor. Hatırlanırsa orada yüzbinlerin üzerine doğrudan otomatik silahlarla ateş açılmış, ardından çıkan panikte ve polis araçlarının dizginsiz müdahalesi sonucunda 34 kişi
Erdoğan Yenikapı’da tam bir şov yaptı. Bu şov’un “fetih ruhu”yla nasıl bir bağlantısı vardır? Tarihde çöküşe yaklaşan sultanlıkların debdebesi artmıştır. AKP iktidarı Kutlu doğum haftası, Çanakkale ve Fetih kutlamalarıyla yeni
Bursa ve Eskişehir’deki işçi direnişleri devam ediyor. Uzun süredir bu yaygınlıkta bir işçi eylemi yaşanmadığı için bu direnişler bazı soruları birlikte getirdi. 1960’lı yıllarda hız ve yaygınlık kazanan, 12 Eylül
Seçimlere giden yol hala mayın tarlası gibi! Ağrı provokasyonu iktidarın ayağına dolaşınca havada bir değişim var mı? Efkan Ala ile Ağrı valisine ait olduğu iddia edilen konuşmalar ortalığa düşünce AKP’nin
Ağrı provokasyonu iktidarın ayağına dolaşmaya başlamıştır. Olay daha medyaya yansımadan Erdoğan’ın büyük bir iştahla duyurduğu çatışmanın gerçek yönleri açığa çıkmaya başlayınca AKP’nin hevesinin kursağında kalacağı anlaşılıyor. Genelkurmay üst üste
Son günlerdeki olaylara bakıldığında, “Bunların, AKP’nin seçim stratejisi ile ne bağı olabilir?” sorusu akla geliyor. İktidar partisinin seçimlerde istediği sonucu elde etmesinin iki yolu var. Birisi, “kaos ve şiddet” diğeri
Son günlerde önemli gelişmeler yaşandı. İlki AKP içindeki çatlağın açığa vurmasıdır. AKP’nin iki ağır topu Bülent Arınç ve Hüseyin Çelik doğrudan Erdoğan’ı hedef alan açıklamalar yaptılar. Bu derinlikteki bir çatlağı
Seçimlere giderken en çok sözü edilen parti, tartışmasız, HDP’dir. Bunun iki yönü var. Pratik politika açısından, AKP’ne karşı biriken tepki HDP’ne bir yöneliş yaratmıştır. “Diktatörlüğe gidişin” yolunu kesmenin pratik olarak
Korkunun siyasetteki yeri sanıldığından fazladır. Bütün bir soğuk savaş dönemi korku üzerine kurulmuştur. Sovyetler Birliği “barış”ı ağzından düşürmemiş, “silahsızlanma” çabalarının başını çekmiş, tüm dünyaya korkulacak bir sistem olmadığını göstermeye çalışmış,
